داستان دیگری از خانوم سیب و آقای گلابی

جای شما خالی چند وقت پیش آقای گلابی برای مدتی به سفر رفته بود. خانوم سیب هم بنا به دلایلی مجبور بود خانه بماند. نه که خدایی نکرده آقای گلابی مجبورش کرده باشد یا با خودش نبرده باشد! آقای گلابی خیلی به حقوق همسرش احترام میگذاشت و وقتی خانوم سیب نتوانست در سفر همراهیش کند او را درک میکرد.

در این مدت دل خانوم سیب خیلی برای آقای گلابی تنگ شده بود؛ آقای گلابی هم همینطور! هر دو میدانستند که چقدر یکدیگر را دوست دارند. اما آقای گلابی از اون مردهایی بود که دلتنگیاش را پنهان میکرد یا فکر میکرد ابراز حسهایش درست نیست؛ خانوم سیب هم از این بابت خیلی ناراحت بود. این باعث شده بود همیشه ته دلش شک داشته باشد که نکنه دل آقای گلابی تنگ نشده یا محبتاش به اون کمتر شده؛

همین باعث شده بود گاهی خانوم سیب از دست آقای گلابی دلخور باشد و آقای گلابی بیچاره هم نمیدانست چرا! سفر مذکور هم اوضاع را سختتر میکرد؛ آقای گلابی با خودش فکر میکرد شاید سیباش به خاطر طولانی شدن سفر از اون رنجیدهخاطر است.

خانوم سیب هم اوضاع خوبی نداشت؛ او گلابیاش را میشناخت! میدانست که ممکن است ناراحتش کند اما از طرفی هم نمیتوانست دلخور نباشد! با خودش میگفت پس چرا بقیه سیب و گلابیها انقدر مشکل ندارند؟ اما باز خودش را دلداری میداد که حتما بقیه سیب و گلابیها هم مشکلات خودشان را دارند. متاسفانه این وسط سفر آقای گلابی هم به اجبار طولانیتر شد؛ خانوم سیب خیلی کلافه شده بود! خود آقای گلابی هم خیلی ناراحت بود. همین باعث شده بود سیب و گلابی خیلی باهم جر و بحث کنند:

گلابی: ناراحتی؟
سیب: نه
گلابی: چیزی شده؟
سیب: نه
گلابی: من دیگه خسته شدم از این همه بگومگو
سیب: ولی من که بگو مگو ندارم باهات
گلابی: باشه؛ من چیزی نمیگم دیگه توام اگه دوست داری چیزی بگو دوست نداری هم نگو [تق!----------]

در صورتی که میشد اینطوری باهم صحبت کنند؛

گلابی: پس چرا با من صحبت نمیکنی؟ زنگ زدم چون این مدت دلم خیلی برات تنگ شده!
سیب: دل من هم خیلی تنگ شده! ولی ناراحت بودم چون فکر میکردم من برات مهم نیستم؛ اتفاقا دفعه قبلی که جر و بحث کردیم و من قهر کردم اصلا دلم نمیخواست که قهر باشیم؛ قهر کردم تا تو بیای نازم رو بکشی آشتی کنیم! ولی نیومدی منم گفتم شاید بهم علاقهات کمتر شده یا برات مهم نیستم!