در واقع الان که فکرش رو میکنم حتی یادم رفته بود که یک دفترچه خاطراتی هم داشتم من!
از زندگیم دوست دارم بگم؛ از اینکه از انتخابهای اخیر زندگیم راضی نیستم و وقتش هست که یه تغییراتی تو خودم و اطرافم ایجاد کنم. فکر میکنم دنیای آمریکایی من رو آمریکایی داشت میکرد و الان میبینم که ته وجودم دوست ندارم یه چیزایی هیچوقت آمریکایی بشه. من خودم رو معمولا دوست دارم و بهش افتخار میکنم! به اینکه میتونم خودم رو دوست داشته باشم. برام نشونهی خیلی مهمی هست، یعنی گندهای کمی تو زندگیم زدم و یا اگه زدم ازشون درس گرفتم و بزرگتر شدم.
الانم وقتش هست که پاشم، دور و برم رو جمع و جور کنم. خونهی من نیاز به یک تمیزکاری اساسی داره و وقتش هست پاشم اول از همه چیزایی که نمیخوام رو با دقت نگاه کنم. یادم بمونه که چی هستند و چرا نمیخوامشون و بعد ببرمشون دم در..
بندازمشون دور
ببرمشون بیرون خونهام :)
برچسب:
نویسنده: پویان پورحسین