دلم خواست تعریف, کنم! معمولا تو جمع آدم کم حرفی هستم و بدتر از اون تو ارتباطات دو نفرهام هست، تقریبا هیچوقت نتونستم بگم تو ذهنم چی دارم و رفتارام از چیا ناشی میشن ...جدیدا دیدن سریال how I met your m

یه پادکستی پیدا کردم به اسم رادیو مرز. یکی از قسمتهاش به اسم «غیر تهرانی» هست و در مورد تجربهی آدمهایی عه که از شهرهای دیگه به تهران مهاجر,ت کردند. از تجربه شخصیم بخوام بگم منم دو بار تو زندگیام مه

ذهنم برای فرار از قانون اول راه پیدا کرد! دیالوگ در موردشون تو ذهنم انجام میشه ولی چیزی بیرون نمیاد :))))رسما شکنجه هست! ولی از اینش که بگذریم تجربهی جالبی عه. تا حالا تو این موقعیت نبودم تو زندگیم. فکر کنم دوستانی که تا الان داشتم آدمهای خوب و روراستی بودن که تو ۲۷ سالگی تازه برای اولین بار دارم ای...

خیلی وقت بود که ننوشته بودم؛ هیچجا! نه ابنجا نه تو دفترچه خاطراتم... در واقع الان که فکرش رو میکنم حتی یادم رفته بود که یک دفترچه خاطراتی هم داشتم من! از زندگیم دوست دارم بگم؛ از اینکه از انتخا

همیشه از نزدیک شدن به تولدم بدم میومد، امسال بیشتر از هر سالی ناراحتم. تولد رو دوست ندارم چون با بنیاناش که چرا باید یکی برای خودش جشن بگیره مشکل دارم و راستش من کسی رو ندارم که برام بخواد تولد بگیر

روزگار کنونی من شده hang in there!دارم همهی سعیام رو میکنم که زنده بمونم و قوی باشم. نمیدونم چی میتونه بهم کمک کنه و چجوری ولی منتظر معجزه نیستم. هر آدمی تو زندگیاش اشتباه میکنه و وقتش هست منم

مدتها بود که به وبلاگم سر نزده بودم. نه که بخوام بیمحلی بکنم بهش یا دیگه نیازی به نوشتن نباشه! نه! انقدر این مدت با اتفاقات زیاد همراه بود که نمیتونستم خودم رو به اتفاقات جدید عادت بدم و همزمان بخوام زندگی قبلیام رو هم با همون جزییاتی که داشت ادامه بدم.خیلی از دوستیهایی که داشتم دارن تموم میشوند و م...

قول دادم به خودم هر چیزی که خیلی عجیب بود رو اینجا بنویسم؛ هفتهی پیش یک مسافرت کوچیک رفتم، درسته مقصدش جای آشنا بود و کل پروسه از بیرون مسافرت دیده نمیشد ولی برای من همین هم خیلی بزرگ بود.درسته که من چندین سال هست مستقل شدم و شهر دیگهای زندگی میکردم ولی این مدلیش جدید بود. این مدلی که روز قبل تصمیم ...

بدجور زندگیم رو رها کردم؛ رهایی که شاید از بیرون به نظر نیاد ولی از درون خودم میدونم دیگه هیچی برام مهم نیست و دوست دارم تموم بشه. خسته شدم دیگه + نوشته شده در پنجشنبه هجدهم آذر ۱۳۹۵ساعت 11:46 توسط Red Queen |

مرسی از ترامپ که برنامهریزی یک عمر ما رو خراب کرد.

انتظار نداشتم ۲۵ ژانویه بتونه اصلا روز تلخی باشه.. اما تبدیل شد به روزی که آیندهای که تصور میکردم رو ازم برای مدت نامعلومی گرفت. + نوشته شده در سه شنبه دوازدهم بهمن ۱۳۹۵ساعت 22:0 توسط Red Queen |

عادت کردن و عادت دادن کار خیلی پیچیدهای نیست. وقتی حواسمون نیست موجودیتهای جدیدی وارد زندگی ما شدند و قبل از اینکه متوجه باشیم بهشون عادت کردیم...فکر نمیکنم خیلی مهم باشه که چجوری با این «عادت شدهها» برخورد میکنیم. حداقل برای من که مهم نیست؛ اهمیتش اونجاست که چقدر حس خوب/بد به خودم دارم و این حس خوب...

باورم نمیشد دوباره به این روز برگردمبعضی روزها برای من طعم و بوی مشخصی دارند... مشخص و تکراریو من میدونم آخر امروز چطور خواهم بودو میدونم چطور باید روزم رو به بهترین حالت ممکن تموم کنمهمه چیزش رو قبلا یاد گرفتمو الان فقط یک گوشه میشینم و نگاه میکنم که چطور میگذره... پینوشت: امروز به دانشگاه آلبرتا گ...

قبلا هم گفتم و فقط گفتن بود و غر زدن؛ نه تکونی نه هیچی! چرا من اینجوریم؟!همش هی به خودم غر میزنم که این چه وضع زندگی هستش؟!

حس خیلی بدی نسبت به خودم دارم؛ حس میکنم مایه شرمساری خیلی از آدمها باشم

اگر میخواهید برید بی سر و صدا برید. چراغها را هم خاموش کنید قبلش و بعد برید.

همیشه ادعا میکنم آدم قویای هستم و در مقابل مشکلات فرار نمیکنم. اما نمیدونم چجوریه که همیشه یک موقعیت خوب هم برای فرار پیش میاد...درسته من «نخواستم» که فرار کنم؛ ولی فرار کردم...با توجه به سورپرایز پیش اومده کمی نمونده تا ایمان بیاوریم! «خدایا!» متشکر از سورپرایزت. ولی خیلی سنگین بود :)))من توانایی ه...

بدی خوابگاه اینه که هیچ محیط شخصیای توش تعریف شده نیست. بالاخره بعد از یک هفته بغضم شکسته شد.. پینوشت: متشکر؛ تلاش خوبی بود برای سورپرایز کردن. بهت ایمان آوردم...

خیلی کم پیش میاد بشینم پستهای قبلی خودم رو بخونم؛ امروز از همون «کم»ها بود...به صورت عجیبی شخصیتی که تو قالب وبلاگ دارم رو از خودم جذابتر دیدم! به طور غیر منتظرهای دوست دارم با کسی که اینا رو مینویسه آشنا بشم...میگم «غیر منتظره» چون مدتی هست که حوصلهی آشنایی با هیچ آدم غریبهای رو ندارم. به نظرم تا ا...

من وقتی اعصابم خورد هست به چندتا کار میتونم رو بیارم. یکیاش بازی کردن هست و دیگری نوشتن تو همین جا. آسمون ریسمون میبافم تا کسی نفهمه چی دارم میگم و فقط بنویسم تا راحت بشم. خوابگاه برام داره میشه اتاق شکنجه! ای صبح، طلوع کن..